Krwawa Wojna Pustych Tronów to już przeszłość. Mieszkańcy Hildórien, lecząc rany po starciach, usiłują wieść normalne życie. Wielka polityka nie dotknęła znacząco krainy komesy Erfilii. Surowa, zaradna i pragmatyczna wojewoda robi wszystko, by podległe jej ziemie północnego Cesarstwa rozkwitały. Władczyni jest dumna ze znakomicie prosperującego rolnictwa i generowanych dochodów. Rodzina Erfilii od wieków dbała o ziemie Zachodniego Trójstruża, a komesa kontynuuje rozważne rządy przodków.

Spokój ziem Erfilii zakłóca przybycie zielarza z niecodziennym znaleziskiem. Przed pałacykiem komesy kłębi się tłum gapiów, obserwując zmaltretowane ciało ofiary morderstwa. Denat to w istocie wysłannik arcygrafa Ur’grana, dostojnika cesarskiego Senatu. Wobec wygaśnięcia linii Fitriona oraz zakończenia wojny w Hildórien stolica domaga się wyrażenia przez Erfilię jej pretensji do tronu. W istocie komesa jest potomkiem nieślubnego dziecka pradziadka Fitriona. Tym samym ona i jej brat, Erfelion, są jedynymi żyjącymi spadkobiercami korony. Komesa nie jest zachwycona. Nie ma wielkich ambicji, a życie na dobrze prosperującej prowincji ceni ponad wszystko. Przyjmuje zaproszenie, chcąc na własne oczy przekonać się o kondycji Adragov.

Cesarska stolica oraz Senat mocno ją rozczarowują. Stwierdza, że państwo jest w rozkładzie, zarządzane niezdarnie przez jedno stronnictwo grafów. Sytuacja komplikuje się, gdy jej lokalny adwersarz, Tomir, podstępem skłania Erfeliona do wystąpienia przeciwko siostrze, a następnie zajmuje ich ziemie. Samozwańczy władca Królestwa Trójstruża wypowiada posłuszeństwo Cesarstwu. Niedawno odzyskany pokój wisi na włosku.

W powieści, obok nowych bohaterów, odnaleźć można twarze znane z cyklu pt. „Więzień Oswobodzony”. Osoba Winraela nie przestaje zaskakiwać. Jego wpływy za sprawą magii rozciągają się na Hildórien. Uzurpator, namiestnik, a następnie zły duch dręczący krainę, działa na każdym dworze za pośrednictwem cesarskich komisarzy. W jednym z grafów kiełkuje jednak ziarno buntu. Uciekając przed gniewem Winraela, przychodzi on z pomocą ściganej Erfilii.

Sauta i Wirta borykają się z elekcją nowej dynastii. Przedstawiciele rodów widzą w pustych tronach szansę na osadzenie własnych dziedziców. Prócz realnego zagrożenia ze strony Cesarstwa, poważnym problemem jest widmo wojny domowej.

Losy Yurgosa, Yalsha, Hulika – Moczypsa i Kruka wielokrotnie się splatają. Każdy z bohaterów przechodzi mniejszą lub większą ewolucję za sprawą zadań, jakie na ich drodze postawiło przeznaczenie. Nie są to bynajmniej postaci czarno – białe. Autor tchnął w nie całe spektrum emocji. Żyją i czują jak zwykli ludzie, targani wątpliwościami. Dzięki nim walka o tron, która jest tematem przewodnim powieści, zyskuje realny wymiar.

Warsztat pisarski autora cechuje perfekcjonizm. Liczne intrygi, podobnie jak w trylogii o Więźniu Oswobodzonym, opracowano niezwykle precyzyjnie. Zwroty akcji, obecne w każdym rozdziale, nie tylko narzucają jej tempo, ale mocno zaskakują. Dzięki nim książkę czyta się jednym tchem.

O ile uniwersum „Więźnia Oswobodzonego” w wielu aspektach nawiązywało do twórczości J.R.R. Tolkiena, o tyle „Kompania Cieni” jest unikalnym światem wykreowanym przez Przemysława Dudę. Zjawiska paranormalne czy magiczne stwory, których tu sporo, w niczym nie przysłaniają istoty opowieści. Każdy element wprowadzony przez autora znajduje głębsze uzasadnienie w historii. Osadzone w tym kontekście rozważania filozoficzne o istocie dobra i zła nie mają wpływu na tempo akcji. Ich obecność dodaje dziełu głębi, skłaniając czytelnika do własnych przemyśleń. Wszystko powyższe sprawia, że „Kompania Cieni” jest nietuzinkową, epicką opowieścią z gatunku fantasy, którą chciałoby się zobaczyć na dużym ekranie.

Autorowi nie sposób odmówić poczucia humoru. Dialogi są żywe, barwne, prowadzone z żołnierską swadą. Pełne emocji sceny, rozpacz i heroizm, przeplatają się zgrabnie z żartobliwymi dykteryjkami kompanów. Zakończenie pozostaje otwarte, umożliwiając kontynuację serii.

Magia i wielka polityka, w których cieniu przemykają krwiożercze karcharoty, powinny przypaść do gustu wszystkim wielbiciolom fantastyki. Lekkość pióra oraz nietuzinkowa wyobraźnia autora, w połączeniu z misternie uknutymi intrygami, fascynują, zachwycają i proszą o więcej.

SZCZEGÓŁY TECHNICZNE:

• Autor: Przemysław Duda

• Tytuł: Kompania cieni

• Data wydania: 10/12/2022

• Gatunek: fantasy

• Oprawa: miękka ze skrzydełkami

• Projekt okładki: Dawid Boldys – Shred Perspectives Works

• Ilustracje i mapy: Łukasz Białek

• Ilość stron: 416

• Wydawca: Planeta Czytelnika

• ISBN: 9788396478160

Dziękuję Wydawnictwu Planeta Czytelnika za zaufanie i udostępnienie egzemplarza do recenzji.

Grafika: Canva Pro, Joanna Czarymary Kotala